خال به کنج لب
خــــال بکنج لب یکـــــی طرهئ مشک و فــــام دو
وای به حـــال مــرغ دل دانه یکـــــــــــی و دام دو
محتسب است و شیخ و من صحبت عشق درمیــــان
از چـــه کنم مجاب شـــان پختـــه یکی و خــــام دو
ساقـــی ماه روی مــــن از چی نشستــــه غافلــــی
باده بیـــار و می بده صبح یکــــی و شـــــــــام دو